Go to Top

Stilweggistan

Ik probeerde te mediteren in de tuin. Mijn gedachten dwaalden eerst – zoals altijd – af naar de jongen die het me leerde. Hoe ik hem door de spleetjes van mijn ogen tegenover me zag zitten in de verder lege kung fu zaal. In kleermakerszit, een beetje spanning tussen wijsvingers en duimen, want het is wel de bedoeling dat je wakker blijft. Hij had het geleerd van iemand die er officieel les in gaf en net zo officieel leerde hij het mij. Ik vertrouwde hem. Na twee jaar kung fu, met aanraken van andere mensen enzo, was hij de eerste (en enige) waar ik mee gegrondworsteld had. Of hoe dat ook alweer heette bij kung fu. Dat tijdperk lijkt levens geleden.

Ik geloof dat het vandaag niet lukte. Een meisje gilde. Ze was ver weg, want ik hoorde het zacht. Misschien had ze hulp nodig. Viel iemand haar lastig. Deed iemand haar pijn. Hoe meer mensen er om haar heen stonden, des te kleiner de kans was dat iemand haar te hulp zou schieten. Misschien was ze gek aan het doen en had ze voor de lol gegild. Dit moest ik niet bedenken. Alleen horen. Registreren. Het verkeer op de doorgaande weg bromde de onophoudelijke bas van een overijverige beginneling op de muziekschool. De vogels vervielen in herhaling. Nou weet die andere het wel hoor. Vlieg toch op! Sorry vogels. Als ik Frans Bauer en Donald Trump door elkaar hoor tetteren, kan ik zelfs Beethoven en Ed Kowalczyk niet verdragen.

Het is nooit stil in mijn tuin. Had ik maar dezelfde tuin, maar dan in Stilweggistan en dan gelijk maar tien of meer keer zo groot. Want tuinieren is goedkoper dan therapie. Zo beredeneerd zou de gemeente vast mee willen betalen aan mijn verhuizing. Maar bij welke gemeente moest ik dat dan aanvragen? Bij de gemeente Haarlemmermeer of de gemeente Stilweggistan?

Ik geloof dat het nog steeds niet lukte. Nog een keer tien ademhalingen volgen. Mijn lichaam stapsgewijs in gedachten af gaan. Gevoel, geluid, geur en opkomende gedachten registreren en loslaten. Nee, niet eindeloos associƫren, niet malen tot ik van mijn gedachten brood kan bakken. Puddingbroodjes, daar heb ik trek in. Dat verkopen ze niet meer bij elke bakker. Ik hoef er gelukkig niet voor te verhuizen.